Ήθη και έθιμα της Λαμπρής από τις αλησμόνητες Πατρίδες, όπως τα άκουσα από τη θεία μου. (ΠΟΝΤΟΣ)

 Το Σάββατο του Λαζάρου τα παιδιά γύριζαν στα σπίτια και έψελναν την Ανάσταση του Λαζάρου και οι νοικοκυρές τα φίλευαν με βρασμένα καλαμπόκια, φουντούκια και καρύδια. Τους έδιναν ακόμα κουλούρια και αυγά. Την Κυριακή των Βαϊων, τα παιδιά μετά τον εκκλησιασμό γύριζαν στα σπίτια με καλαθάκια στο χέρι και έψελναν το δίστιχο: "Βάι βάι και των Βαγιών, σεν κερκέλ κ'εμέν ωβόν" δηλ. εσύ το κουλούρι και εγώ το αυγό. Κάθε νοικοκυρά έδινε στα παιδιά αυγό και κουλούρι. Τα παιδιά είχαν μαζί τους ένα σπάγγο, που περνούσαν τα κουλούρια και τα φορούσαν στο λαιμό σαν περιδέραιο. Τη Μ.Πέμπτη, κάθε οικογένεια έβαφε με κόκκινη μπογιά ή με κρεμμυδότσουφλα τα αυγά που έβραζαν στον τεντζερέ και γίνονταν χρώματος μελί. Κάθε οικογένεια έβαζε μέσα σε καλαθάκι τόσα αυγά όσα ήταν τα μέλη της, ακόμη ένα για την Παναγιά και ένα για το σπίτι, έραβαν πάνω στο καλαθάκι ένα πανί όπου έγραφαν το όνομα της οικογένειας και τη Μ.Πέμπτη τα πήγαιναν στην εκκλησία. Τα έβαζαν κάτω από την Αγία Τράπεζα, για να διαβάζονται και τα έπαιρναν μετά την Ανάσταση. Το Πάσχα έτρωγε ο καθένας από ένα αυγό, ενώ τα δύο άλλα, δηλαδή της Παναγιάς και του σπιτιού, τα έβαζαν στο εικονοστάσι και όταν γινόταν τρικυμία τα έριχναν στη θάλασσα, για να σταματήσει η φουρτούνα. Μέσα στο καλαθάκι έβαζαν ακόμα μικρές πάνινες σακκουλίτσες με σιτάρι, καλαμπόκι, φασόλια, κολοκυθόσπορο, αλεύρι, προζύμι και αλάτι. Τους σπόρους τους διαβασμένους τους ανακάτωναν με τους σπόρους για τη σπορά για το καλό και το αλεύρι το έριχναν στο αμπάρι για ευλογία. Οι γείτονες και οι συγγενείς έστελναν τσουρέκια και αυγά σε οικογένειες φτωχές. Υποχρεωτικά όλοι οι συγγενείς και φίλοι έπρεπε να περάσουν από όλα τα σπίτια, για να πούν το "Χριστός Ανέστη" και να τσουγκρίσουν τα αυγά.GK